چرا باید به معتاد ها کمک کرد اما به گداها نه!

۲۷ مهر ۱۳۹۷

این روزا که هوا سرد شده و این بارون حال و هوا رو حسابی دل انگیر کرده مدام به حال و روز کارتن خوابا و معتادا فکر می کنم و دلم مچاله میشه. یادمه توی اینستا یکبار گفتم باید به معتاد ها کمک کرد اما به گداها نه؟ اون موقع خیلی ها براشون جای تعجب داشت. البته هنوزم داره. خیلی ها میگن اینارو نباید کمک کرد که یا بمیرن یا ترک کنن! حتی از خانواده هاشون طرد می شن.
یادمه دو سه سال پیش محل کارم حوالی میدان شوش بود. یه روز زمستونی مثل امروز رفتم بربری بگیرم برای صبحانه که با صحنه ای مواجه شدم که هرگز فراموش نمی کنم. یکی از همین معتادای کارتن خواب یه گونی پر از قوطی پلاستیک رو دوشش بود و به سختی داشت حملش می کرد.

واس اون دسته از کارتن خوابا و معتاد هایی که قصد دزدی ندارن اگه نگیم این تنها راه درآمده، جزو معدود راه هاست.

تا کمر خم میشن توی زباله ها و پلاستیک و کارتن جدا می کنن. اون بنده خدا هم داشت همین کارو می کرد که یهو یه وانت که دوتا عادم قل چماق پشتش بودن ایستاد و اون دو نفر پریدن پایین. به زور اون گونی که دست معتاده بود رو ازش گرفتن انداختن پشت وانت. طفلک زورش بهشون نرسید. نتونست کاری کنه. کسی هم که حمایتی ازشون نمی کنه.
وقتی رفتن یادمه نشست کنار جدول و زار زار به پهنای صورت گریه می کرد.

از اون روز وقتی شرافت و البته مظلومیت اون بنده خدا رو دیدم به خودم گفتم اینها از هرکسی دیگه ای بیشتر نیازمند کمک هستن. یه آدم گدا ، خودش می خواد و پذیرفته که گدا باشه. با این که می تونه شرافتمندانه کار کنه و درآمد داشته باشه. اما معتادا توانش رو ندارن، بیمارن و اسیر اون بیماری هستن.از جامعه هم طرد می شن.

ما شاید در توانمون نباشه عزیزان معتاد رو ترک بدیم. اما اینم بدونیم که خیلی از اونها ممکنه با یه وعده مواد نرسیدن از دنیا برن.

حتی اگر مطمئن هستیم قراره کمکی که می کنیم خرج مواد اونها بشه باید این کار رو انجام بدیم. به امید اینکه یک روز بیشتر زنده بمونن. و به امید اینکه خداوند طی همون یک روز مسیر زندگی اونها رو عوض کنه و بتونن سلامتیشون رو به دست بیارن 🙂

پاسخ دهید