چطور به عنوان یک برنامه نویس محیط مناسب برای کار انتخاب کنیم؟!

۲۷ بهمن ۱۳۹۷

راستش چند وقتی هست در مورد نوشتن این مطلب مردد هستم. اما امروز تصمیم گرفتم کمی از تجربیاتم در این مورد بنویسم به این امید که روزی به کار کسی بیاد. داستان از اونجا شروع شد که من چند ماه پیش دل و به دریا زدم و تصمیم گرفتم برای پیشرفت کاری و البته یافتن جایی شاداب برای کار، از کارم استعفا دادم. راستش خیلی احساس رخوت و بی برنامگی داشتم و قسمت اعظم این حس و حال رو تحت تاثیر حال و هوای محل کارم می دونستم. 

بعد از اینکه اومدم بیرون اولین کاری که کردم مدتی استراحت و لذت بردن از آزادی که داشتم بود. من عاشق سفر کردنم. عاشق آشنایی و معاشرت با آدم های جدید و سفر رو یکی از بهترین راه ها برای رسیدن به این هدف می دونم.بعد از سفر کم کم شروع کردم به دنبال کار جدید گشتن. البته اینبار تصمیم گرفتم به عنوان برنامه نویس یک سری ارزش ها و معیار ها رو سفت و سخت در نظر بگیرم!

معیار های من برای انتخاب کار

طی چند سالی که وارد بازار کار شدم و محیط های گوناگون رو تجربه کردم، برای خودم یک مجموعه قانون شکل دادم و توی ذهنم تلاش کردم برای انتخاب درست اونها رو مد نظر داشته باشم.

  • محیط: چیزی که به نظر من بی نهایت توی شادابی فضای کار تاثیر گزار هستش. کاری که ما به عنوان برنامه نویس می کنیم کار فکری هستش و بر خلاف چیزی که عوام در نظر دارن به شدت خسته کننده و فرسایشی هستش! بنابراین این طبیعیه که بعضی از ما بین روز کمی نیاز به استراحت داشته باشیم. خیلی اوغات یه چرت کوتاه حسابی می تونه حال آدم رو جا بیاره و برای ادامه کار آماده ش کنه. اما آیا چنین فضایی توی فضای کار هست؟ از اون مهم تر اینکه آیا اگر هم باشه فرهنگ درستی بر این فضا حاکم هست یا خیر؟! اخیرا داره باب میشه که بعضی شرکت ها توی محیط کار فضایی برای بازی و تفریح برنامه نویسها قرار میدن.
  • فرهنگ حاکم: این قسمت خیلی چالش برانگیز و مورد اختلافه کارفرما و کارمنده. جالبه توی یکی از همین شرکتها وقتی قرار شد چنین امکاناتی فراهم بشه کارفرما عنوان کرد که برای استفاده از فضای تفریح باید انگشت بزنید و وقتی تفریحتون تموم شد برگدید و دوباره به کارتون ادامه بدید. در مورد تماشای گروهیه بازی های فوتبال هم همینطور. وقتی هم که جویای علت شدیم چنین عنوان شد که قرار نیست با پول من تفریح کنید! و این برای این هستش که عدالت بین افراد برقرار بشه! ینی اگر فردی قصد تفریح نداره نباید با فردی که تفریح می کنه یکی باشن! مشکل اول منطقی به نظر میاد و میشه با محدود کردن ساعات تفریح کنترلش کرد. اما در مورد ایراد دوم سوال اینجاست که اصلا هدف از فراهم کردن امکانات تفریح چیه؟! مگر نه اینکه برای حفظ شادابی و روحیه افراد چنین فضایی به وجود میاد؟! پس اتفاقا این لازمه که افرادی که ترجیح میدن کار کنن با افرادی که تفریح می کنن یکی باشن. که اینطور ترغیب به استفاده از امکانات تفریحی بشن! یا مثلا توی مورد قبلی حتی اگر فضای مناسب برای استراحت و یا تفریح وجود داشته باشه باید دید آیا کسی که از این شرایط بهرمنده میشه مورد سرزنش و یا اتهام به گشادگی یا وقت تلف کردن میشه یا خیر! مثلا من عادت دارم موقعی که فکر می کنم از جام پاشم و قدم بزنم، به بیرون پنجره خیره بشم، یا شاید برای خودم چای بریزم. می دونید این در ظاهر خیلی ساده به نظر میاد و همه میگن خب اینکه چیزی نیست!
  • مدیریت: وقتی قراره توی مجموعه ای مشغول به کار بشید خیلی مهمه که به مسائل مدیریتی مجموعه هم نیم نگاهی داشته باشید. مثلا اینکه تیم چطور رهبری میشه؟! ساختار به چه شکل هست؟ البته بد ماجرا اینجاست که اینها بعد از کمی فعالیت مشخص میشه. هرچند از روی موارد بالا هم میشه کمی در مورد رویکرد مدیریتی مجموعه اطلاعات کسب کرد! مثلا من هم با تیمی کار کردم که مدیریت اون فهم درستی از برنامه نویسی و فرایند تولید نرم افزار نداره و بالعکس با تیمی هم کار کردم که رهبری اون رو فردی با دانش فنی مناسب به عهده دارده. انتخاب این دو رویکرد با شماست اما به شخصه ترجیح میدم با اشخاصی با دانش فنی بالا کار کنم.

 نکته های دیگر که باید به اونها توجه کرد

  • همیشه و همیشه به خاطر داشته باشید که برنامه نویسی یک شغل ۲۴ ساعته هستش، ذهن یک برنامه نویس حتی در خارج از محیط کار ناخودآگاه در حال پردازش و یافتن راه حل برای مسائل جاری هست.
  • همواره به مساله یادگیری توی محیط کار دقت داشته باشید! این حق شما و البته وظیفه ی کارفرماست که چنین فضایی برای شما ایجاد کنه.
  • اجازه ندید کارفرما اجازه ی ورود به ساعات غیر از کار شما داشته باشه. ممکنه شما با نیت دوستانه و از روی احساس مسئولیت، درخواست کار در ساعت غیر از ساعات اداری رو بپذیرید. اما این به ضرر شما تمام خواهد شد.
  • در جلسه مصاحبه به طور واضح از پرداخت به موقع حقوق سوال بپرسید. اگر مجموعه ای با بهانه های مختلف مثل نوپا بودن پرداختی های کارمندان رو به تعویق میندازه گولش رو نخورید و بی واهمه اون کار رو رد کنید!
  • شما انسانید و حق دارید در طول روز به تماس هاتون پاسخ بدید، شبکه اجتماعیتون رو چک کنید. البته به طور معمول منظورم هست! نه بیش از حد!
  • همواره سعی کنید قیمت خودتون رو بدونید. گاهی اوقات به سایتهای کاریابی سر بزنید یا حتی اگر وقت و حوصله دارید قرار مصاحبه بزارید و مصاحبه کنید! اینطوری هم از آخرین نیاز ها مطلع باشید و هم حدود درآمدتون رو بدونید. 
  • هر جا دوربین و سیستم های شنود صدا و گرفتن موبایل و رفتار هایی از این دست دیدید فورا محل رو ترک کنید. اینها از اولین نشانه های برده داری نوین هستن! وجود چنین ادواتی به دور از شان و کرامت انسان هست به عقیده ی من 🙂

پاسخ دهید