تور گردشگری یا دیسکو در فضای آزاد؟!

22 فوریه 2019

برای رفتن به جزیره ی لاوان از بوشهر خودمون رو به بندر مقام رسوندیم. در اولین نگاه جمعیت زیادی گردشگر منتظر بودن که سوار قایق بشن و به جزیره مارو یا بعضا مثل ما به جزیره ی لاوان برن. توی پارکینگ هم چندین اوتوبوس و خودروی شخصی پارک شده بود. خب جدا از ازدحام و مسائل زیست محیطی که پیش میارن، قائدتا باید از استقبال این تعداد افراد برای گردشگری خوشحال بود. این خیلی می تونه به نفع بومی های این مناطق باشه. توی لاوان دوست بسیار عزیزی به نام احمد منتظر ما بود. بهمون گفت برای کمپ زدن معمولا افراد به ساحل زیبای گرت میرن.

تور های گردشگری!

خودمون رو به ساحل گرت رسوندیم. اینجا پدیده ی جالبی که بعضا در موردش شنیده بودم رو از نزدیک مشاهده کردم. تور های گردشگری! هر طرفمون دسته های نزدیک به بیستایی چادر زده بودن. وقتی هنگام قدم زدن از کنار چادرهاشون می گذشتم وسایل جالبی به چشمم اومد. یک عدد موتور برق، چندتا باند بزرگ که در اطراف چادرها گذاشته بودن و چندین و چند پرژکتور رو به ساحل! معلوم بود برنامه ی مفصلی برای شب دارن.
من توی چادر استراحت کردم و دوستان رفتن به بازدید از گوشه کنار جزیره و جمع کردن چوب. وقتی برگشتن تقریبا غروب بود. چنتا شاخه ی خشکیده از درختان انجیر معابد آوردن و آتیش کوچیکی برپا کردیم. هوا رفته رفته تاریک شد و داشتیم دور آتیش از صدای امواج و آسمان زیبا لذت می بردیم. که نور پردازی عزیزان گردشگرمون روشن شد و تقریبا کل ساحل محل کمپ شون رو مثل روز روشن کرد.
بعد هم موزیک پخش شد و دیسکو ساحلی عزیزان به معنای واقعی به راه افتاد. هر از گاهی هم آتش بازی به راه می انداختن و همراه با انفجار نور های رنگی آسمون رو روشن می کرد. افرادی که بعضا از حالت عادی خارج بودن کنار ساحل پرسه می زدن و می رقصیدن.
تا اینجای کار شاید از نظر فردی مشکلی نداشته باشه. هر آدمی آزاده هرطور می خواد زندگی کنه و شاد باشه. اما احمد نکته ی رنج آوری رو به ما یادآور شد. اینکه چند وقتی هست فصل تخم گزاری لاکپشت ها شروع شده و تا چند ماه آینده ادامه خواهد داشت. و اینکه جزایر لاوان و مارو که قسمت محدودی از اونها ساحل شنی هست با وجود این حجم از عزیزان گردشگر دیگر جای مناسبی برای تخم گزاری نیست. لاکپشت ها از وجود آدمها مطلع میشن و برای تخم گزاری به ساحل نمیان. این یعنی ما آدمها به طور مستقیم داریم تاثیر منفی روی اکوسیستم جزیره ها می زاریم.

لاکپشت - جزیره لاوان
لاکپشت – جزیره لاوان – تصویر از احمد جزایری عزیز

احمد می گفت بومی های جزایر اعتقاد دارن که تخم لاکپشت می تونه قوای جنسی شون رو افزایش بده. به اصطلاح کمرشون رو سفت کنه! می گفت خیلی اوقات وقتی توی ساحل رد پای لاکپشتی رو مشاهده می کنه برای اینکه کسی از محل تخم گزاری اون مطلع نشه رد پاشون رو محو می کنه.
لاکپشت ها به اندازه کافی توسط بومی ها آسیب می بینن و حالا اینکه تعدادی گردشگر که به نوعی برای تخلیه خودشون دیسکوی ساحلی راه اندازی کردن می تونه بر مشکلات زیست محیطی جزیره دامن بزنه.
از چند تا از دوستان مطلع شدم که این روش گردشگری که به قول مهران دیسکو-توریسم بهش میگه. اخیرا بسیار شایع شده و تقریبا چنین فضایی رو هر جا که برن با خودشون ایجاد می کنن! جنگل، کویر، کوهستان یا …

فردای اون روز رو به همراه احمد صرف بازدید از گوشه و کنار جزیره کردیم. جالب اینکه حتی یک گردشگر هم در این حین ندیدیم. این یعنی تمام آدم هایی که به عنوان گردشگر اومده بودن به لاوان حتی نمی دونستن اونجا نوعی آهو زندگی می کنه! یا اینکه گوسفندا و دام اهالی جزیره آزادنه همه جا می چرن. یا اینکه اصلا درختای شگفت انگیز و کهن سال انجیر معابد رو ندیده باشن. شاید حتی ندونن از دوران جنگ چندین سنگر متروکه باقی مونده. در مورد گیاهان بی عار که سراسر جزیره رو پوشونده بود هیچی نمی دونن. نمی دونن توی جزیره سفره های زیر زمینی با آب شیرین موجود هست.

اون گردشگرا شاید هرگز ندونن که مردم اونجا برای درختان خرماشون اسم می زارن. درست مثل یک انسان. شاید ندونن از تمام درخت خرما به نحوی استفاده میشه. و حتی تمام مراحل رشد و تولید خرما اسم مشخصی دارن. شاید هرگز ندونن خیار دریایی چی هست! و خیلی چیزهای دیگه …

در رد و تمنای دیسکو-توریسم

اگر بخوایم به دنبال دلایل گسترش این نوع گردشگری باشیم به طور قطع محدودیت های اجتماعی موجود در کشور عامل اصلی در به وجود اومدن این معضل هستن. افراد جای مناسبی برای معاشرت با دیگران و تخلیه انرژی و شادی پیدا نمی کنن. بنابراین بهترین گزینه پیوستن به اینگونه تور هاست. از طرفی گردانندگان تور ها هم که عموما به دنبال منافع شخصی خودشون هستن سعی می کنن به این نیاز پاسخ بدن و بازار خودشون رو گرم کنن.
در واقع پدیده ی دیسکو توریسم مثل هر تجارت دیگه بر اساس عرضه و تقاضا بنا نهاده شده. تا وقتی افرادی وجود دارند که حاضر هستن برای چنین تجربه ای هزینه کنن حتما کسانی هستن که از این نیاز برای خودشون کیسه می دوزن و این چرخه همچنان ادامه پیدا خواهد کرد!
به عقیده من دو راه وجود داره یک ایجاد فضای شادی و آزاد که در شرایط حاضر ممکن نیست و دومی آگاهی جامعه نسبت به هزینه هایی که این روش گردشگری به طبیعت وارد می کنه!

۲ دیدگاه

  1. Omid

    13 اکتبر 2019 at 07:33

    جالب بود، سپاسگذارم

  2. نت یاب

    20 اکتبر 2019 at 17:52

    مشکل اصلی کشور ما فرهنگ هستش
    مثلا بعضی جاهای ایران اصلا مجرد رو به عنوان تروریست میشناسن تا توریست

پاسخ دهید